arrow_drop_up arrow_drop_down
14 mei 2020 

Even terugkijken op 2 maanden intelligente lockdown

Het is 11 mei 2020, back to school. Een kreet die we over het algemeen roepen ergens tussen half augustus en begin september. Maar vandaag voelt ook als de eerste schooldag. Het is al zo lang geleden dat we op school zijn geweest. Het is spannend, en misschien ook anders dan het ooit was. En hoe zal het blijven?

Hoe het allemaal begon

Het is 13 maart 2020, een gedenkwaardige dag. Wat zal er gebeuren denk je? Zullen ze de scholen sluiten? Niet wetend dat dit de laatste keer voorlopig is dat we met elkaar de juf en de moeders in de klas kort staan te converseren voor de les begint en we onze lieve groep 3 kinderen wegbrengen. We geven geen hand bij aankomst, maar zeggen alleen goede morgen. Maar we staan nog wel gezellig dicht op elkaar. We zijn wel realistisch, deze moeders en ik, denken we. Voorzichtig zijn, maar van ons hoeven de scholen niet dicht. Of wel? Wat zijn de risico’s? Er is nog veel onduidelijk over dat hele virus.

2 dagen later stuur ik de juf een mailtje. Ik krijg de hooikoorts klachten van T niet goed onder controle. Niezen en een snotterige neus, dus ik moet hem verplicht thuis houden. Wellicht ten overvloede mail ik nog, want inmiddels zitten we te wachten op de persconferentie. De persconferentie die alle bepalend is voor de komende periode. En daar komt dan voor velen het verlossende woord. Scholen, kappers, horeca, allemaal dicht. In elk geval tot 28 april. Met onmiddellijke ingang. Voor veel mensen een opluchting, want we weten nog zo weinig over het virus en we zijn allemaal bang om ziek te worden. Of bang dat de ziekenhuizen de stroom aan patiënten niet aan kunnen. We zien heftige beelden uit Italië, waar de stroom van patiënten en doden ons beangstigd. Het land lijkt wel te juichen dat we op slot gaan.

Intelligente lockdown

Daar zitten we dan in een intelligente lockdown zoals we het noemen. Geen volledige opsluiting. Maar we moeten wel zo veel mogelijk thuis blijven, alleen naar de supermarkt, en 1,5 meter afstand houden.
Ook bepaalde zorg wordt uitgesteld, zo besluiten de tandartsen hun deuren te sluiten, hoefde niet, was een vrijwillige keuze. En ook flink wat winkels, met name grote ketens sluiten hun deuren. Online winkelen wordt populair en de kleine bedrijven weten niet meer hoe ze het hoofd boven water moeten houden. Er wordt overheidssteun beloofd, maar heb je niet de juiste branche, of een kvk inschrijving op je huisadres krijg je niets. Maar grote bedrijven als KLM krijgen wel steun. Het voelt hier thuis niet altijd even fijn. Veel van onze klanten zijn winkels en horeca klanten, die sluiten verplicht hun deuren. En dat heeft ook invloed op ons.
Niet iedereen lijkt het belang van thuisblijven in te zien. De eerste periode staan er rijen bij het bloesempark en zijn de stranden overvol. Alsof de ernst niet is doorgedrongen. 1,5 meter afstand houden wordt dan onmogelijk.
Daarna komen de kappers in het nieuws. Er zijn kappers die illegaal hun werk blijven doen. Riskeren een boete van € 4000 en hun klanten een van € 400 (voor te weinig afstand houden). Sommige mensen hebben er geen begrip voor. Anderen begrijpen maar al te goed dat ze wel moeten om te overleven. En ja er zijn er heus ook genoeg die er misbruik van maken. Die mensen zijn er helaas altijd.

Toch voelt het ook fijn. We zitten lekker thuis. De meesten van ons vervelen zich niet. En samen werken we aan school. A met haar vriendinnen online, en ik samen met T. In 2 dagen hebben beide scholen fantastisch werk geleverd. Het onderwijs draait hier gewoon door. Alleen dan digitaal. Met digitale lessen, en papieren lessen. Elke dag contact momenten. Echt iets om trots op te zijn. Zowel op de school als de kinderen.

En je ziet, want daar is het toch met name om te doen, het effect op de zorg. De IC’s stromen in het begin nog vol. Elke dag worden er hogere cijfers geroepen, aantal doden, aantal ziekenhuis opnames en aantal IC opnames. Vreselijk. Het houdt ons thuis. Het maakt ons allemaal denk ik wel een beetje bang. Misschien niet voor onszelf. Want wij zijn gezond. De kans dat wij het redden, lijkt heel groot. Maar wat als je in een risicogroep zit? Voor die mensen blijven we thuis en helpen we op deze manier de zorg om het behapbaar te houden en hen niet voor de moeilijke taak te zetten om te moeten kiezen tussen wie ze wel en niet gaan behandelen.

Zwaar?

Is het zwaar? Een lockdown? Ja en nee. Ergens geniet ik met volle teugen van het feit dat de ratrace is afgelopen. Geen zwemles, geen tennisles, geen haasten voor school. Het leven lijkt wel een stukje langzamer te gaan. En ook heerlijk, geen sociale verplichtingen. Gewoon lekker thuis kunnen blijven. Ik ben introvert genoeg om hier echt van te kunnen genieten. En die 1,5 meter bevalt me uitstekend. Mijn persoonlijke ruimte knapt hier enorm van op.
Maar aan de andere kant valt het me soms ook wel zwaar. Geen enkel moment alleen. En dat is juist waar mijn introverte kant ook zo van kan genieten. Het half uurtje ’s ochtends thuis alleen rommelen, voor ik naar kantoor ga. Het valt ook weg. Ik zit dan al met T achter de iPad of een ander werkje voor school. Met liefde, maar er is weinig tijd voor mijn eigen werk of om even op te laden. Dus ja het is ook zwaar. En ook op werk gebied.

Back to school

Maar dan komt de datum van 28 april heel dichtbij. Waar iedereen zo uitkeek naar het sluiten van de scholen, lijkt iedereen nu wel uit te kijken naar het openen van de scholen. Het lijkt wel of iedereen het thuis zitten zat is. Of is het het uitgegroeide kapsel? De frustraties van het thuisonderwijs geven, of eigenlijk begeleiden dat de kinderen hun werk doen. Of dat je elke dag zelf eten moet koken? Of dat je geen werk hebt?
In elk geval ben ik blij dat we de maatschappij weer een beetje kunnen openen. Het betekent dat de cijfers in de zorg beter zijn, dan ze waren. Dat het aantal opnames ten gevolge van Corona daalt en dat we het redden, dat er voor iedereen een plekje beschikbaar blijft op de IC. En dat is fijn.

De toekomst

En nu? De regering heeft een stappenplan gemaakt om de maatschappij weer in beweging te krijgen. Welke effecten heeft dit? Komt er een nieuwe grotere uitbraak van het virus? Immers het virus is niet weg. Er zijn nog genoeg mensen die Corona ergens hebben opgelopen en die thuis nog dagelijks de gevolgen van Corona ondervinden zoals Marguerita.
Zelf vind ik het niet spannend dat T weer naar school kan. Ook hier heeft de school weer bewezen dat ze zich snel kunnen aanpassen. 2 dagen school, de rest thuis en looprichtingen en lokalen zijn aangepast. Maar het is fijn dat de juf weer met de kinderen aan de slag kan en dat ze weer in groepsverband kunnen werken.
Het is fijn dat we weer naar de kapper kunnen. Vooral voor de kapper, want die kan weer geld verdienen en dus leven.
Het is fijn dat er weer gesport mag worden. Hier met name voor R. Hij heeft het echt gemist om te kunnen tennissen. Het is fijn. Maar het is afwachten hoe wij nu we weer meer met mensen in aanraking komen, invloed hebben op de cijfers. De cijfers van het aantal besmettingen, ziekenhuisopnames en doden.
Houden we dit in controle omdat we nog steeds wel 1,5 meter afstand houden, of krijgen we weer een explosieve stijging?

En wat dan? Gaan we dan weer in een lockdown? Met grotere economische gevolgen? Grotere economische gevolgen ja, want de spaarpotjes van veel mensen zijn leeg na de eerste lockdown. Meer bedrijven die dan omvallen, mensen die werkloos raken en gevolgen daarvan? Welke keuzes moeten we nog maken? Met wat als gevolg?
Moeten we weer de kant van de zorg kiezen, en iedereen redden, wat het ook aan de andere kant kost?
Of moeten we nu kiezen voor de economie, zodat iedereen die het overleeft, het ook daadwerkelijk overleeft?
We gaan het zien, we gaan het meemaken. Ik begrijp beide kanten van het verhaal. En stiekem ben ik blij dat ik niet op de stoel van meneer Rutte zit. Dat ik die keuzes niet hoef te maken, want welke keuze je ook maakt. Er zijn altijd mensen die niet blij zijn…

Wat vind jij? Zit jij in team zorg of in team economie?

Anoniem
Door

Anoniem

op 14 May 2020

Het is heel moeilijk allemaal, de lockdown was goede beslissing denk ik. Hoe moeilijk voor sommige mensen/ bedrijven ook financieel. Maar al snel kwam er steun en toch bleven ze klagen. En daar heb ik moeite mee. Wij hebben een bouwbedrijf. Vijf jaar lang is het zwaar geweest tijdens de recessie, collega’s vielen om omdat het financieel niet ging met kosten en wegvallend werk. Waar was toen de overheid? Toen vonden mensen dat de bedrijven niet gezond waren. Nu zijn sommige bedrijven 6 weken dicht en zijn ze financieel aan de grond omdat ze personeel door moeten betalen. Is je bedrijf dan wel financieel gezond? Heb je er dan niet te veel uitgetrokken? Dan bedoel ik niet de start ups die nog geen jaar bezig zijn, maar gevestigde bedrijven die al jaren een zaak hebben. Natuurlijk is het super erg dat je toko dicht moet, en wil ik zeker niet met modder gooien maar dit gaat wel door ons hoofd heen. De bouw mag doorwerken met aanpassingen die wij natuurlijk nemen, maar de financiële klap komt in de bouw altijd later omdat wij nu nog bezig zijn met opdrachten die allang binnen waren. Ben benieuwd als de bouw het zwaar krijgt of ruim een half jaar/ 1 jaar of iedereen dan ook voor financieële steun is en of die komt. Zeker voelen wij mee met alle ondernemers die hun zaak dicht moet doen soms misschien onnodig lang zoals de sportschool en ja die moeten hulp krijgen! En zeker mee sectoren, maar misschien kan er gekeken worden hoe eruit een firma is geleefd. Hebben mensen. En als ze financiële steun krijgen, zeker de grotere zaken dat er dit jaar of volgend jaar geen grote bonus wordt uitgekeerd. Denk aan klm want dan heb je die steun niet nodig. Een heel verhaal en ik zal mij niet geliefd maken, en zeker geen oordeel lieve mensen want ik weet dat als je een eigen bedrijf hebt dat het aan je hart gaat! Daarom hoop ik dat Nederland hun schouders eronder zet. Lokaal hun spullen koopt en niet via de grote webshops maar bij je eigen boekhandel, drogist etc dan blijven de winkels ook! Zelf werk ik als vrijwilliger bij ouderen aan huis, helaas ligt dat stil en kan dat telefonisch en dmv een kaartje. Wat missen wij dat, hopelijk mag ik binnenkort weer op visite!

Lodi
Door

Lodi

op 15 May 2020

Ik zit er tussen in, ik heb het idee dat we het toch niet weg kunnen krijgen op dit moment en om dan in dit tempo door te gaan maakt het voor iedereen lastig. Ik zou dan liever zien dat we afstand houden maar weer wel wat vrijheid krijgen zodat de economie weer wat op kan krabbelen.

Dhini
Door

Dhini

op 15 May 2020

Hopelijk dat deze bizarre situatie snel over is want het is lastig beslissing lockdown of niet.

Tessa
Door

Tessa

op 15 May 2020

Het is een spannende tijd, ben benieuwd wat er komen gaat

Cynthia
Door

Cynthia

op 15 May 2020

Ja het is dubbel. Enerzijds de zorg om de mensen die ziek kunnen worden of overlijden, want het Corona virus is een heftig virus. Daarnaast de effecten voor (lokale) ondernemers. Ik ben zelf een overzichtspagina gestart voor lokale ondernemers in mijn omgeving. Om ze toch te kunnen steunen. Want dat kan ik wel...

Rory
Door

Rory

op 17 May 2020

Ik vind dit een lastige vraag waar ook geen makkelijk antwoord op mogelijk is. De zorg staat (voor mij) bovenaan, ook als zelfstandig ondernemer. Maar ik heb makkelijk praten want de ander realiseert het hoofdinkomen en dat is een bepaalde luxe waardoor ik zo kan praten. Ik probeer op microniveau bij te dragen (ook al verdien ik zelf heel weinig momenteel) door af te halen bij restaurants en thuiskoks, te doneren aan de Voedselbank, of andere initiatieven. Los van dat alles vind ik het een hele onwerkelijke en enge situatie en merk ik dat ik - nog steeds - mensen uit de weg ga. Ik moest afgelopen week naar de mondhygiëniste (een slecht gebit werkt door in je lichaam en dat wilde ik niet. Ik heb geen slecht gebit overigens maar dat wil ik ook zo houden) en dat was erg spannend. Deze week wordt er een kappersbezoek gepleegd en ook die vind ik best eng. Het is natuurlijk niet broodnodig al was het in december alweer een half jaar geleden en ben ik toen niet gegaan omdat het te druk was. Kortom, ik sta er dubbel in.

Wanda
Door

Wanda

op 17 May 2020

Lastig, want in feite is het de overheid die ervoor heeft gezorgd dat de zorg zo onder druk is komen te staan door de vele bezuinigingen in het verleden. Aan de andere kant kunnen de zorgmedewerkers er natuurlijk niks aan doen en wil ik ook dat zij gewoon hun werk kunnen uitvoeren, dus ja, ook ik ben blij dat ik die keuze niet hoef te maken.

rachel
Door

rachel

op 21 May 2020

Lastig vind ik het. wij zijn zzpers en hebben 2 bedrijven die gelukkig gewoon door konden blijven draaien. ondertussen word alles wat soepeler en aan de ene kant vind ik dat fijn en andere kant dood eng

Reactie plaatsen

Koekje bij de thee?