Page content

article content

Ode aan die moeder in het zwembad

Gisteren mocht ons neefje afzwemmen. Vol trots had hij een week eerder gebeld en ons uitgenodigd om te komen kijken. Afzwemmen is een feestje waar je als familie natuurlijk bij wil zijn. Dus gingen we met zoveel mogelijk mensen (ik, T, Hanneke, A en Q en een opa en oma) het warme zwembad trotseren om hard voor T en alle andere kinderen te klappen bij elke mijlpaal. Want dat ze goed genoeg kunnen zwemmen dat weten ze al. Afzwemmen is een feestje om dat diploma op te komen halen.

Zenuwen

Maar hoe vaak je dat ook vertelt, de kinderen zijn toch wat zenuwachtig. En dat zag je toen de lange rij kinderen onder luid applaus het zwembad binnenkwamen. Al die vertrokken koppies van spanning, maar wel zwaaiend naar papa en mama. 2 kinderen moesten zelfs huilen.
Ook neef T keek wat beduusd, en ook al is het niet mijn kind, de moederhormonen sprongen direct op, en een zenuwachtige knoop nestelde zich niet alleen bij zijn mama in de buik, maar ook bij zijn tantes. Gelukkig waren wij niet de mama van die twee huilende kindjes….

De spanning zakt

Bij de meeste kinderen is de spanning verdwenen zodra ze het water raken. Eerst watertrappen en een stukje met kleding aan zwemmen, een natte knuffel voor papa en mama en dan in zwembroek weer wachten tot alle kinderen het water uit zijn.Zwembad moeder
En eigenlijk ging het bij bijna alle kinderen natuurlijk geweldig. Bij bijna alle kinderen… want bij die twee huilende kindjes wilde het ook echt niet lukken.
Gelukkig waren wij niet de mama van die twee huilende kindjes…..

En dat was ook het geval bij het gat. Alle kinderen kwamen met luid applaus uit het gat tevoorschijn, maar deze 2 kinderen durfden helemaal niets meer. Spanning, het overweldigende publiek? Wie weet wat er aan de hand is? De helpende hand van mama, papa en de zwemjuf, het mocht niet baten.

Respect voor de mama’s

Natuurlijk kwamen ook de mama’s in beeld. Niet alleen de zwemjuffen stonden aan de rand van het zwembad de kinderen aan te moedigen, maar ook deze twee mama’s. En wij voelden met ze mee. Je kind zo vol spanning te zien, maar toch zover zien te krijgen dat ze voor een groot publiek laten zien dat ze goed kunnen zwemmen. En dat in een warm zwembad, met de ogen van het publiek prikkend in je rug… Ik kan me voorstellen dat het zweet in straaltjes over je rug loopt, je moederhormonen overuren maken en je naast het wegslikken van deze emotie, je zo positief mogelijk je kind probeert te stimuleren om dan toch alsjeblieft het water in te gaan. De neiging te onderdrukken om ter plekke een potje te janken, of je kind het water in te gooien, van :Kom op, je kan het! Want ook al zou je dat willen, je frustratie uiten, het kan niet. Het publiek hijgt in je nek en kijkt mee, want alle andere kinderen hebben hun baantjes al gezwommen. Dus blijf je rustig en positief.Zwembad moeder

Lieve mama’s,het applaus dat klonk toen ook het laatste kind in het water plonste en op de rug naar de overkant zwom, was niet alleen voor je kind, maar ook voor jou. Je hebt het verdiend.

En ik prijs me gelukkig dat die van ons (tot nu toe) zonder problemen dit diploma hebben gehaald.

 

 

Comment Section

10 reacties op “Ode aan die moeder in het zwembad


Door judith op 4 juni 2018

oh zo herkenbaar. Mijn oudste haalde haar diploma op haar sloffen. Maar de kleine.. poeh die begint augustus!


Door Marijke op 5 juni 2018

Ja ik moet er hier ook nog 1 opgeven…..


Door Mariëlle | Me-licious op 4 juni 2018

wat een heerlijke blog om te lezen en wat fijn dat die kleine de zwemdiploma op zak heeft. Ik kan me voorstellen dat je als moeder zo een stuk geruster aan het zwembad zit.



Door Jamey op 1 juni 2018

Wat een leuke blogpost heb ke geschreven! Ik heb zelf vroeger zo veel plezier gehad. Vond het juist mega tof.


Door charlotte swart op 1 juni 2018

Wat leuk dat je er aandacht aanbesteed. Wat zullen die moeders zich opgelaten hebben gevoeld


Door Manon op 1 juni 2018

Leuk dat je er een blogpost over schrijft! Applausje voor moeder én kind inderdaad, ze hebben het maar mooi geflikt samen 🙂


Door Nicole Orriëns op 1 juni 2018

Mooie ode aan moeders in het zwembad. Ik vond het altijd net een soort hel eerlijk gezegd. Het was er in ieder geval net zo heet als in de hel volgens mij ; )


Door Merel op 1 juni 2018

O dat lijkt me inderdaad één bron van stress: van de prikkende ogen tot het feit dat je gewoon het liefst wil dat je kindje door dat gat zwemt. Mooi als iemand dan zo relaxed blijft (al moet je bijna wel onder die omstandigheden, het is inderdaad het applaus wel waard)


Door Wendy op 31 mei 2018

Bij het zwembad waar onze kinderen zwommen mochten de kinderen die het in een keer niet lukte om te zwemmen door de spanning, het proberen toen alle andere kinderen klaar waren en het publiek weg was. Toen lukte het deze kinderen gelukkig ook nog eniet kregen ze toch hun diploma.

Plaats een reactie


*


CommentLuv badge

Phoenix WebsitePhoenix Website