
Van Mariakaakjes tot Gruis-fobie: Waarom ik pas na jaren overstapte op losse thee
Vroeger, toen ik klein was in de jaren '80, vond ik losse thee helemaal niets. Ondanks dat ik een enorme theeliefhebber ben, heeft het dan ook heel lang geduurd voordat ik de overstap durfde te maken. De reden? Ik heb een absolute hekel aan dingen die in mijn thee drijven. Of het nu gaat om kalk uit de waterkoker, thee-aanslag die loskomt uit de pot, of van die eigenwijze theeblaadjes en gruis... ik gooi de thee dan het liefst direct weg. Zelfs de kruimels van een Mariakaakje — hoe lekker dat dopen ook is — kunnen mijn genot van een kop thee flink verpesten.
Lange tijd dacht ik dat losse thee synoniem stond aan een kop vol bladeren, maar ik ontdekte dat het geheim simpelweg in het juiste filter zit. Sindsdien geniet ik van de rijkste smaken, maar dan wel zónder mijn 'gruis-fobie' te triggeren.
Mijn favoriete hulpjes voor een helder kopje thee
Dit zijn de accessoires die ervoor zorgden dat ik eindelijk overstag ging:
- Mijn absolute favoriet: RVS Filter – Hiermee kun je echt alle soorten thee fijn zetten zonder gruis.
- Het echte ei: Klassiek RVS thee-ei – Handig voor grove kruidenthee in een theepot.
- Moderne variant: Siliconen Floatea - Het handvat wordt niet heet en het ei blijft handig drijven.
- Voor een verwenmoment: Glazen theepot met fijn filter – Omdat het oog ook wat wil. Tip: combineer het met een van deze praktische en budgetproof warmhouders.

Thee-ei of theefilter? Waarom ik mijn eitjes in de kast liet liggen
In de jaren '80 zag je ze overal: dat iconische metalen bolletje aan een ketting. Hoewel ik de nostalgie van een thee-ei prachtig vind, was het voor mij vaak een bron van frustratie. Die eitjes sluiten namelijk bijna nooit 100%, waardoor er altijd wel wat losse flodders ontsnapten. Bovendien zitten de blaadjes er vaak zo klem in, dat de smaak helemaal niet tot zijn recht komt.
Voor een goede 'extractie' — wat eigenlijk gewoon een duur woord is voor het water de kans geven om de smaak uit het blad te trekken — heb je ruimte nodig. In mijn Theewijzer vind je een uitgebreide uitleg over de theorie achter het thee-ei en het mandje. Denk aan een dansvloer: als je te dicht op elkaar geplakt staat, kun je niet bewegen. Dat geldt ook voor theeblaadjes. In een klein ei blijven de bladeren in de kern vaak droog en mis je de gelaagde smaak van bijvoorbeeld een mooie Oolong of Jasmijnparels.
Mijn redding: Het moderne theemandje tegen gruis
De echte 'gamechanger' was voor mij het theemandje (de basket-strainer). Het is breed, diep and laat de blaadjes vrij 'dansen' door het water. Maar wat voor mij het belangrijkste was: de gaatjes zijn vaak met een laser gemaakt (micro-mesh). Ze zijn zo klein dat zelfs rooibos-gruis er niet doorheen komt.
Ik kies zelf altijd voor Roestvrij staal (RVS). Glas is prachtig, maar vaak zijn de gleufjes daarin te grof voor mijn smaak (hallo gruis!). Siliconen vind ik soms een bijsmaakje geven, terwijl RVS de thee puur houdt en gewoon de vaatwasser in kan.
Onderhoudstip van Marijke: Als mijn filter of drinkfles na een tijdje bruin uitslaat door het looizuur, gebruik ik vaak gewone soda. Ik laat het even weken en spoel het daarna echt heel grondig na met afwasmiddel. Zo glanst alles weer als nieuw zonder dat je soda proeft! Een nachtje weken in baking soda is een milder alternatief dat ook uitstekend werkt.
Veelgestelde vragen over losse thee zetten
Is een theemandje niet onhandig?
Juist niet! De meeste hebben brede 'oren' waardoor ze op bijna elk glas passen. Je tilt hem er na het trekken zo uit en zet hem op een klein schoteltje.
Moet ik dat thee-ei nu weggooien?
Nee hoor, voor grove kruiden zoals verse munt is een ei nog steeds prima. Maar voor die verfijnde losse thee uit de speciaalzaak zou ik de overstap naar een fijnmazig mandje maken. Zorg er daarnaast voor dat je jouw favoriete smaak niet verliest door de juiste manier van losse thee bewaren.
Samenvatting: Heldere thee zonder gedoe
Mijn reis van het Mariakaakje in de jaren '80 naar een professioneel theefilter heeft even geduurd, maar ik zou niet meer terug willen. Wil je écht genieten van de smaak van losse thee zonder de frustratie van drijvende deeltjes? Geef de blaadjes dan de ruimte, maar houd ze achter een goed filter. Je smaakpapillen (en je gruis-fobie) zullen je dankbaar zijn! Wil je nog meer ontdekken? Kijk dan zeker eens in mijn volledige Theewijzer.
Let op: In dit artikel zitten affiliate links en/of is het gemaakt in samenwerking met een merk. Dat betekent dat ik een kleine vergoeding krijg als jij via die links iets bestelt, zonder dat het jou extra kost. Zo steun je Mama’s met thee en help je mij om leuke content te blijven maken.
Op social media herken je samenwerkingen en affiliate posts altijd aan de hashtag #mmtad. Zo weet je direct waar het om gaat.
Thanks voor je support!










