Terugblik #1825
En er is alweer een week voorbij. Een week die hier vooral in het teken stond van afscheid nemen en zenuwen. Lees je weer mee onze week door?
Vorige week deed A auditie om wederom een plekje te bemachtigen in een wedstrijdteam bij dansen. Ze was heel erg nerveus want er deden meer dan 70 kinderen auditie, zo ging het gerucht. En als je dan toch graag kans maakt dan wordt je wel een tikkie zenuwachtig. Gelukkig had ze wel het gevoel goed te hebben gepresteerd maar anderhalve week wachten op de uitslag is wel lang. Maar eerst was het nog even weekeinde.
Het weekeinde was vooral gezellig. Zaterdag was de verjaardag van neef T (waar ik de taart voor mocht maken), ging Q met zijn vader naar atletiekdag en kwam een vriend eten en een spelletje spelen. Zondag was Vaderdag en wij gingen naar een klimpark in Apeldoorn. Q kreeg helemaal de zenuwen van de hoogte en was al snel klaar ermee. Gelukkig wilde hij na even rust een wat lager parcours nog wel proberen en heeft hij er uiteindelijk toch nog drie afgemaakt. Ik ben trots dat hij zich zo over zijn angst heen heeft gezet.
Mario-karttaart op verzoek. Poppetje zijn van plastic.
Maandag kwam dan eindelijk het verlossende mailtje voor A. En wat een opluchting, ze zit weer in een wedstrijdteam. Het team is grotendeels het zelfde als vorig jaar, een aantal kinderen zijn weg en er zijn wat nieuwe bij gekomen. A is blij met het team.
Q maakt zich ondertussen zorgen om de musical. Hij heeft plankenkoorts en kan nu al een aantal nachten er niet van slapen. Op dinsdag zijn we dus maar even naar de juf/ stagiair meester gegaan om te vertellen van Q zijn probleem. Niet dat ze er nu perse wat mee moeten maar gewoon om ze in te lichten. Stel dat Q in eens niet meer durft heeft hij iemand nodig die hem er op kletst of duwt (geintje natuurlijk). De meester pakte het heel goed op en heeft de dag erna met Q wat tips doorgenomen. Superlief natuurlijk.
Ook het afscheid nemen is voor Q wel een beetje begonnen. Nog 4 hele weken en dan is het vakantie. Een andere klas, een andere school op een andere plek met andere kinderen. Hij is er wel klaar voor. Ik merk dat hij zich al een beetje aan het terugtrekken is van de klas. Geen zin meer heeft om af te spreken bijvoorbeeld.
Ook A hikt tegen afscheid nemen aan. Hun klas word volgend jaar anders qua samenstelling en daarom moesten ze opgeven bij wie ze graag in de klas willen blijven. Pfff, dat is lastig, zeker omdat ze 2 namen mogen opschrijven en ze een hecht groepje heeft met 4 andere meiden. Wie kies je dan? Zij heeft nu haar keuze gemaakt en nu is het dus afwachten en duimen.
Aardbeienjam in de maak
In de moestuin gaat het wel en niet lekker. We hebben weer heel veel aardbeien geoogst en dit keer hebben we jam gemaakt. Dit smaakt overigens heel lekker. Helaas zijn alle komkommerplantjes van ellende omgestort. En dat is dus wel heel jammer. De eerste courgettes beginnen wel al te groeien en de andijvie begint een heus kropje te worden. Dus we gaan goed alleen niet met alle planten helaas.
En hoe is jullie week geweest?